WHAAAT??? I am a month here!!!

14.05.

A więc i ta data wybiła. Już równy miesiąc jestem w USA. O mamuniu, ale to zleciało!

Wiem, wszystkie na blogach piszą jak to ten czas zapier*ala, ale to jest naprawdę jakaś masakra...

Od mojej ostatniej notki trochę się działo, w weekend byłam z Domi, Martą i Adrianem w Coney Island. Było bardzo fajnie! Najpierw śniadanie w Amerykańskim Diner, gdzie jajecznicę podali razem z szynką NA pancakes'ie, do którego był syrop klonowy. Dla niedoświadczonych - syrop klonowy jest słodki, a pancakesy się je RACZEJ na słodko. Jak widać nikomu nie przeszkadza tu mieszanie smaków :P Później godzinna przejażdżka metrem, gdzie my rozmawiałyśmy po polsku a ludzie się na nas dziwnie patrzyli haha. I witamy w Coney Island! Miejsce... Czarujące, chociaż nie powalające ;) Dzięki presji otoczenia pokonałam strach i szłam na wszystkie kolejki, na które szli moi towarzysze (ja byłam częściej posrana ze strachu, ale efekt końcowy - emocje zadowalające:D )

moje ulubione <3

Nie, na tym nie byliśmy, ale ładne to zdjęcie i najlepsze chyba jakie zrobiłam mając w zamiarze uchwycić "coś" :P

taki team!

Wygrane! Ja nie miałam tyle szczęścia :D

YES! Maszyna robiąca zdjęcia - checked! Najlepsza pamiątka z tego dnia :D

W niedziele moja młodsza dziewczynka J. miała dwunaste urodziny. Ode mnie dostała czekoladki plus kartkę urodzinową, ale hostka zabrała obie dziewczyny i ich dwie przyjaciółki na weekend do parku wodnego, więc jak wróciły w niedziele, był tort, amerykańskie "happy birthday" i dmuchanie świeczek. Aparat i zdjęcia rodzinne też były ;)

Tort urodzinowy. Dobry bo czekoladowy, ale słodki jak cholera. 

Tydzień... Nawet nie wiem, co robiłam. Pewnie spędziłam ładniejsze dni na plaży, a gorsze na oglądaniu maratonu Seksu w wielkim mieście :P W poniedziałek nieoficjalne au pair meeting w Starbucksie, gdzie poznałam kilka szwedek i inne dziewczyny (niekoniecznie zainteresowane przybyciem nowej koleżanki) Miałam też jechać się spotkać z Domi (tą inną Domi, tą z APC co mieszka z mojej drugiej strony haha), ale tak jak ona już napisała na swoim blogu, moje starsze dziecko się rozchorowało i byłam uziemiona na dwa dni. (Host dziecko innej au pair też zachorowało, ponoć jakiś wirus..)

Na chorobę zrobiłam L. polski rosołek! Smakowało jej :) (+1000 dla mojej samooceny :D )

W środę i czwartek spotkałam się z nową au pair ze Słowacji, byłyśmy na kawie i zapisałyśmy się na siłownię. Śmieszne, ale możemy obie rozmawiać w swoich językach i się jako tako rozumieć :D 

W piątek miałam sleepover u D., dużo gadałyśmy ale poszłyśmy wcześnie spać, bo w sobotę pojechałyśmy na zakupy do New Jersey (szkoda, że M. nie mogła dołączyć, ale rozumiem i wiem, że odrobimy to:) ) Obkupiłyśmy się, wydałyśmy kupe kasy, ale najśmieszniejsze jest to, że po podliczeniu wszystkiego, zaoszczędziłam prawie tyle samo, ile zapłaciłam (policzyłam ile te skarby kosztowały najpierw, a ile za nie zapłaciłam). Także czuję się podbudowana finansowo, a nowy plan to jechać raz na jakiś czas na takie większe zakupy niż kupować pierdoły w moim Mall za większą kasę :P 

Pyszotka żelko-coś-tam ^^ ARBUZOWE <3

Washington Bridge + pierwsza przejażdżka w NYC autem :)

W niedziele była tak piękna pogoda, że razem z moją niemiecką "big sister"* postanowiłyśmy pojechać na plażę, gdzie spotkałyśmy wspomniane wyżej szwedki i tak spędziłyśmy miłe południe, a potem lunch - frozen yogurt (chyba się uzależnię, najlepsze co może być!) Na kolację pojechałyśmy do Stamford do typowego amerykańskiego diner. Weekend udany :)

Turkey Burger (z warzywkami, żeby nie było)

Poznałam nową plażę! ^^

Park, w którym się z A. opalałyśmy przez drugą część popołudnia.

Kolejny poniedziałek, dzień jak każdy inny w ciągu tyg, wieczorem spotkanie z au pairkami. Niektóre dziewczyny mają naprawdę zadziwiające historie do opowiedzenia, ale mimo to dobrze spotkać się z dziewczynami i podzielić się problemami, nawet jeśli są maluteńkie :)

We wtorek było Cluster Meeting, pierwsze na które pojechałam. Poznałam trochę dziewczyn z okolicy, najadłyśmy się wszystkie bajglami i ciasteczkami, trochę pogadałyśmy ze wszystkimi i wróciłyśmy do domu, bo każda miała swoje zajęcia do zrobienia.

Rozmawiałam z moją LCC o szkole, także będę się starać na jesień dostać się do Fairfield University. Zobaczymy jak to pójdzie, trzymajcie kciuki :P (ponoć na "normalne" zajęcia mogą być tylko dwie au pair w jednej grupie) A we wakacje może skorzystam z darmowego kursu angielskiego, ale nie wiem bo za dużo informacji o tym nie mam.

Buziaki!
N.

*robię gwiazdeczkę, bo nie pamiętam już czy to tłumaczyłam, czy nie, a wiem, że to nie jest jakieś super popularne :) Moja LCC wymyśliła, że każda dziewczyna, która jest już tutaj 4 miesiące i więcej, dostaje pod opiekę nową duszyczkę w naszym gronie. Przede wszystkim ma jej pokazać okolicę, pomóc zapoznać się z innymi au pairkami no i dotrzymywać towarzystwa w tych pierwszych dniach/tygodniach. Niektóre "big sister" są super (jak moja A. <3) i naprawdę spędzają czas z dziewczynami i im pomagają, inne olewają sprawę ;) Wszystko zależy na kogo się trafi. To taki przyjaciel przydzielony od LCC :D

Is that happiness in the air?

Dobra Misiaki, na początek wyjaśnienie dlaczego nie piszę. Nie, nie dlatego, że nie mam czasu, bo akurat tego to mam od groma. Nie piszę, bo życie tutaj nie jest takie fascynujące (możliwe, że JESZCZE NIE :D) żeby opisywać jak to wspaniale każdy dzień mija – tak M, teraz rozumiem o co ci chodziło haha. To nie jest tak, że siedzę cały dzień na dupsku przed TV i dbam o to, żeby moja waga wzrosła :P Generalnie mój dzień wygląda bardzo prosto, rano wstaje o 6:40 zwożę dziewczyny do szkoły, wracam ok. 9 jem śniadanie, posprzątam w kuchni, wstawię zmywarkę (lub opróżnię), czasem wstawię pranie i oto mam czas dla siebie – przeważnie jest to ok. godziny 10. Wtedy albo wsiadam w auto i jadę do centrum, chodzę po sklepach, niekoniecznie coś kupując, robię małe zakupy do hostowej lodówki, idę posiedzieć na plaży lub zostaje w domu i siedzę z psami na ogrodzie(kocham te dwa stworzenia <3).

Jeden mały piesek.

Drugi mały piesek.

Kawałek plaży <3

Drugi kawałek plaży :)

Przeważnie o 1 włączam TV i oglądam maraton Seksu w wielkim mieście, jem obiad a potem jadę po dziewczyny. Wracamy do domu i albo rozmawiamy, albo one oglądają swoje seriale na laptopach (aktualnie jest sezon Mam-obsesje-na-punkcie-Doktora-Who, ja się nie dam w to wciągnąć!) Ok. godziny 5 zaczynam robić diner, o 6 wracają hości i ja mam wolne, ale przeważnie zostaję z nimi w kuchnio-jadalnio-salonie i rozmawiamy, siedzimy na kompach lub oglądamy TV. Czasem wychodzę spotkać się z A. to moja „big sister” i jednocześnie bardzo fajna i zakręcona Niemka, którą bardzo lubię! (wiem, że większość z was pewnie nie ma pojęcia co to „big sister”, w sumie nie wiem czy już tu o tym nie wspomniałam, ale co tam. Jest to osoba, która ma pokazać ci okolicę i pomóc ci w znalezieniu koleżanek, au pairka z twojego clustera. Z tego co wiem to takie coś mamy w naszym clusterze i u D. też coś takiego jest). 

Weekendy mam wolne, a jako, że nie mam jeszcze 21lat nie chodzę na imprezy. Nie zamierzam robić sobie fake id, bo za 3 miesiące będę mieć 21urodziny i wiem, że do tego czasu jakoś przeboleje na piątkowym Starbucksie, kinie czy szwendaniu się po Mall :) Sobota i niedziela to dla mnie dni, kiedy mogę pozwolić sobie na wycieczkę do NYC. Jestem tu niecałe 3 tygodnie, dwa pełne weekendy już spędziłam na amerykańskiej ziemi – pierwszy był z poprzednią au pair i święta, o czym już pisałam.  Drugi już byłam „sama” – bez E. W sobotę zostałam w domu, bo hości wspomnieli, że gdzieś mamy jechać, ale na końcu nie pojechaliśmy haha, hostka zrobiła na kolacje hamburgery a później oglądaliśmy razem film, było miło. Na niedziele miałam zaplanowany wyjazd do NYC. Miałam się spotkać z J. ale ona nie mogła przyjechać (co rozumiem i Ci wybaczę.może.kiedyś :* :D)więc stwierdziłam, że mimo wszystko pojadę i pochodzę po Manhattanie choćby sama. UWAGA TUTAJ POJAWIA SIĘ BARDZO WAŻNA POSTAĆ (wiem, że o to ci chodziło w komentarzu pod ostatnia moją notką! Plus o coś, co będzie na końcu haha). Wtedy właśnie napisała do mnie M. mówiąc, że kończy szkołę i że może do mnie dołączyć. Zgodziłam się zwłaszcza dlatego, że proponowała wypad na Greenpoint, małe polskie zakupy i polski obiad. Dla mnie rewelka bo mimo, że jestem tutaj tak krótko to przez święta wielkanocne moja rodzinka i znajomi zadbali o to, żebym zatęskniła za domowym jedzonkiem – miałam mega ochotę na bigos! Spotkałyśmy się na Penn Station (gdzie doszłam sama z Grand Central ^^) i po wprowadzeniu mnie w życie w Subway’u ruszyłyśmy na Brooklyn. Marta obkupiła się w „biedronce” na maxa, ja kupiłam tylko dżemik i sok. Poszłyśmy później coś zjeść, ja wiadomo – bigos haha. Widać od razu różnicę w traktowaniu klienta przez polską obsługę, a tą amerykańską, chociaż możliwe, że dla nas panie nie były super przyjazne bo wiedziały, że polki, ale nie zauważyłam, żeby dla amerykanów były lepsze. Później M. musiała wracać do domu, więc rozstałyśmy się w połowie drogi i ruszyłam dalej oglądać NYC. Przeszłam się przez Union Square, szłam przez Brodway aż do Times Square, a potem do Grand Cetral gdzie wsiadłam do złego pociągu ale na szczęście zanim ruszył zdążyłam się zorientować, że coś jest nie tak ;) Ludzi oczywiście pełno wszędzie, ale było to miłe uczucie, bo mimo, że byłam sama to jednak nie całkiem.  Union Square jest świetny, uliczni grajkowie, ludzie, stoiska z obrazami i zdjęciami i biegające pod nogami wiewiórki. Do tego słońce i ciepełko – dla mnie bomba! Na Times Square byłam już drugi raz (poprzednio z wycieczką z Orientation), tym razem za dnia. Powiem wam, że dla mnie bez różnicy, to miejsce ma w sobie „to coś” o każdej porze dnia i nocy! Zwłaszcza, że ciągle jest pełne ludzi, a nawet postaci z filmów i bajek.  Niedziela udana i to bardzo, oby każdy wypad do NYC był taki pozytywny :)

Widoczek z pociągu ^^

Zaraz wysiadka!

Bilecik, ahh ci Amerykanie, serduszka wszędzie haha

Grand Central, ummm <3

O ile dobrze pamiętam to to było na Madison Square Garden, taki tam Empire State Building

BIGOSSSS ! :D

Z Martą, najlepsze selfie z Prince Polo! :D

Union Square

Union Square again

Wiewióra na Union Square

Times Square za dnia!

A to już śniadanko z dżemikiem :D

Drugim powodem dla którego nie piszę jest mój okropny komputer. Wzięłam ze sobą z Polski starego notebooka i to był większy błąd niż jakbym wzięła swojego laptopa, który też już się nadawał na śmietnik. Tutaj mam Windowsa XP, każda strona otwiera się z opóźnieniem, blogspot się zacina i nie mogę w ogóle wejść w panel dodawania notki (nie pytajcie jak dodaje notki, bo jest to bardzo skomplikowane haha mam nadzieje, że mi się uda zdjęcia wrzucić!). Kontakt ze światem mam dzięki mojemu kochanemu smartfonowi i połączeniu WIFI w domu. Ubolewam, że nie mogę wrzucić do mojego tel amerykańskiej karty, żeby to z niego korzystać przez ten rok. Od hostów dostałam tel, ma WIFI i jest to też smartfon, nie narzekam bo widziałam jakie telefony dostają inne dziewczyny, ale to jednak nie moje kochane cudeńko! Także zbieram już pieniążki i myślę o kupnie nowego laptopa tutaj, ale na to jeszcze troszkę muszę poczekać (BTW mam dylemat pomiędzy Sony Vaio a Macbook Air, u Appla zniechęca mnie większa cena no i zupełnie inny system. Ale to jednak Apple… Muszę to porządnie przemyśleć).

Dobra, właśnie ściągnęłam Google Chrome i mój laptop zaczął ze mną współpracować! <3

Usprawiedliwiłam się i napisałam mniej więcej jak wygląda moje życie tutaj. Relacje z hostami są spoko, gdybym tylko umiała lepiej gadać po angielsku to byłoby już zupełnie wesoło! Z dziewczynami też dobrze, czasem w aucie jest cisza, czasem gadamy, a czasem śpiewamy piosenki – ekstra :D Na diner przeważnie hostka mi pisze i zostawia przepis, co mam zrobić. Wczoraj się porządziłam trochę bo jak dziewczyny usłyszały, że mam zrobić „kielbasa, corn and beans” to zaczęły protestować. Zaczęłam z nimi gadkę na temat co by chciały („I don’t know” albo „Cesar salad!” którą mogłyby jeść codziennie haha) lub co lubią. Ostatecznie doszłyśmy do porozumienia, że Nadia zrobi Spaghetti Bolońskie. Pojechałam do sklepu i kupiłam to co uważałam za potrzebne, bo szczerze gotowanie tutaj na innych składnikach nie jest łatwe… Ale dałam rade! Dziewczynom smakowało a host był ZDZIWIONY jak ja sama zrobiłam sos – myślał, że użyję gotowca ze słoika. Ahhh, Amerykanie… (przy okazji host powiedział dziewczynom, że mają szczęście, że jestem z nimi bo umiem PRAWDZIWIE gotować haha)

O szkole nie będę jeszcze pisać, bo to za dużo by mi zajęło a ta notka i tak już jest meeegaaa długa (sorry za przynudzanie). Modlę się, żeby dodało mi się to wszystko i żeby zdjęcia też weszły..

Spytacie pewnie czemu nie użyję kompa hostów, nie chcę się logować u nich na swoje konta, poza tym oni nie wiedzą, że mam bloga – nie pytali, nie mówiłam.

Oh i była u mnie lcc, przemega babka :) Pogadaliśmy wszyscy z nią, zostawiła mi paczuszkę, dała numer - w każdej sytuacji mogę się z nią kontaktować - i zaprosiła na cotygodniowe spotkania w Starbucksie.

Staram się śledzić wszystkie śledzone blogi i raczej jestem na bieżąco, ale powiem szczerze – rzadko komentuje! Spróbuje się poprawić, ale nie obiecuje :)

Pojęcia nie mam co się na forum dzieje! Może dzisiaj tam zajrzę.

Buziaki!

N.

first days with host family

Moment w którym orientation dobiegło końca, a ja mialam stres razy tysiąc przed spotkaniem z host family, jest nie do opisania. Fakt faktem, że jestem osobą, która wyolbrzymia stres, ale nic nie poradzę ;) Z biura odebrała mnie obecna au pair razem ze starsza dziewczynką (dziwnie się czuje nazywając je "dziewczynkami" bo już wcale takie małe nie są!) Pierwsze dwa dni były mega krępujące, hostów więcej nie było niż byli, a ja myślałam tylko "a gdzie nasza rozmowa, gdzie budowanie dobrej komunikacji???". Poprzednia au pair była ze mną tydzień. Pokazała mi jak używać wszelkie urządzenia, co kupować, co lubią jeść dziewczynki (zwłaszcza ta młodsza jest bardzo wybredna jeśli chodzi o jedzenie), udzieliła mi kilka rad i oczywiście dotrzymywala mi towarzystwa. Nie mogę narzekać na nią bo w wielu rzeczach mi bardzo pomogła, ale prawda jest taka, że jak tylko wyjechała, atmosfera w domu zrobiła się zupełnie inna, lepsza. Ona nie należy do osób towarzyskich, rozgadanych. Cały swój wolny czas spedzala na oglądaniu serialow i odcinala się od host family. I oni też przy niej byli zamknięci w sobie, tak mi się wydaje. Dzisiaj był pierwszy wieczór bez niej, sama zrobiłam kolację dla dziewczyn i byliśmy sami. Pojęcia nie macie jaka była różnica! Dziewczyny zjadły całą kolację (plus dla mnie haha), hostka rozgadana, roześmiana, a host mniej zamkniety w sobie i bardziej rozgadany. Od razu omówilismy kilka ważnych spraw (jak np to że mam nie być pobłażliwa dla dziewczyn jak to robiła poprzednia au pair) i spędziliśmy razem miły wieczór jedząc sernik, bo jak to L. od progu krzyczała "today is international cheesecake day!!". Dodam, że jest wielka miłośniczką serników :)

Podsumowując, przez pierwszy tydzień było z dnia na dzień coraz lepiej, ale dzisiaj czuje, że będzie jeszcze lepiej!

Święta... A to były w ogóle jakieś święta??? Moi hosci nie obchodzili ich z hukiem. Rano przy śniadaniu każdy dostał paczkę, później pojechali do kościoła a potem do dziadków, a au pairki w domu. Poszłam z byłą au pair i jej koleżanką na lody i było całkiem miło :)

Nie rozpisuję się, bo pisze na tel (z tego mogą pojawiać się błędy i braki interpunkcji), myślę, że po krótce napisałam o wszystkim. Żyję jestem tu nadal i nie zamierzam uciekać :)

Buziaki!
xoxo,
(żadna gossipgirl)
N.